Waarom slecht zijn in golf eigenlijk best wat oplevert

De meeste mensen die golfen, zijn slecht in golf. Niet ‘zou beter kunnen met lessen’ slecht. Niet ‘als ik meer tijd had’ slecht. Gewoon écht, statistisch, wiskundig slecht. De gemiddelde handicap in de meeste landen ligt ergens rond de 15 tot 18. Dat betekent dat op een normale par-72 baan, de gemiddelde golfer op een goede dag in de hoge 80’ers of 90’ers eindigt. En dat zijn dan nog de mensen die hun score opgeven.

Dit is geen probleem dat opgelost moet worden. Misschien is dat juist het hele punt.

Golf is een van de weinige sporten waarbij de meeste deelnemers nooit goed worden. Je kunt casual tennissen en beter worden. Hetzelfde geldt voor hardlopen, hetzelfde voor fietsen. Je kunt dertig jaar golfen en nog steeds zijwaarts slaan. Het spel beloont je niet voor je inzet. Het spel kan het niets schelen.

En toch — mensen blijven komen.

Wat de golfindustrie meestal mist

De meesten van ons zijn hier niet voor de score. We zijn hier voor de ronde. De wandeling. De vier uur waarin de telefoon in de tas blijft en het enige wat je probeert te doen is een klein balletje in een net iets minder klein gaatje krijgen. Soms lukt het. Meestal niet. De poğing is het hele product.

De score is een bijwerking. De vrienden zijn het punt. Het gesprek tussen de slagen, het biertje bij hole 9, de iets-té-eerlijke mening die je gaf over de swing van je vriend op hole 12 waarvan hij nog steeds doet alsof hij zich er niet aan stoort — dát is het spel.

Wat slecht zijn in golf je eigenlijk oplevert

• Je ziet meer van de baan. Je komt vaker op plekken waar anderen niet komen.
• Je hebt meer slagen, wat meer golf is, wat waar je voor kwam.
• Je neemt het minder snel serieus, wat betekent dat je je eigen middag minder snel verpest.
• Je goede slagen voelen als een wonder. Je slechte slagen verwacht je. Je verwachtingen zijn gekalibreerd.

De pro op tv die een 64 slaat heeft duizenden perfecte rondes gehad. Hij is die van zondag tegen woensdag alweer vergeten. Jij herinnert je nog tien jaar de chip die je in de rough holede op hole 14.

Dit is geen branding. Dit is gewoon de realiteit van het spel dat de meesten van ons echt spelen. De country-club golf in de magazines is niet nep — het is gewoon de versie die wordt gefotografeerd. De versie die de meesten van ons spelen is rommeliger, grappiger en eerlijk gezegd interessanter.

Big Fred is hier niet om jouw slice te fixen. Wij zijn hier voor de rondes waarin de slice het verhaal is.